header
De laatste wedstrijd van het reguliere seizoen 2025-2026 staat alweer op de planning, thuis tegen IJzendijke. Wat had de penvoerder van dit stukje het woord ‘reguliere’ graag weggelaten uit de openingszin. Niets is minder waar: directe handhaving staat op de tocht. Hoewel Noormannen het nog altijd in eigen hand heeft om nacompetitie te voorkomen, had het eigenlijk nooit zover mogen komen.
Terug naar donderdag 12 maart 2026. Met een nipte 1-2 overwinning stapte Noormannen van het veld in Middelburg. Een keurige plaats in de middenmoot was het gevolg, op korte afstand van de top 4. Hoe anders ziet de wereld er ruim twee maanden later uit, met slechts 1 punt uit 5 wedstrijden. De concurrenten in het rechterrijtje pakten namelijk wél hun punten, waaronder concurrent voor directe handhaving Nieuwland. Wat heet: zij wonnen zelfs alle vijf hun laatste wedstrijden. Mocht Nieuwland zich direct handhaven, dan maken zij bovendien een goede kans op de derde periode.
 
Genoeg geschreven over de negatieve spiraal. Laten we het vanuit een halfvol glas bekijken. Zoals eerder gezegd heeft Noormannen het nog altijd in eigen hand. Het doelsaldo is namelijk dusdanig beter dan dat van Nieuwland, dat Noormannen zich bij winst veilig speelt. De selectie zal ongetwijfeld wakker geschud zijn en beseffen dat het zaterdag menens is. Met name het eerste en het laatste half uur in Oostburg moeten vertrouwen geven in een goede afloop. In deze fases zat er inzet en werklust in de ploeg. Aanstaande zaterdag zal dat ruim 90 minuten lang het geval moeten zijn om de drie punten veilig te stellen.
Een extra motivatie ligt in het feit dat we ook dit jaar (helaas) afscheid nemen van een tweetal leden van de eerste selectie—namelijk trainer Michael Richard en eerste elftalspeler (en clubman) Jesse Simonse. Zij verdienen een waardig en mooi afscheid, met een overwinning en directe handhaving als gevolg.
 
Michael
Onze hoofdtrainer tekende begin 2023 een overeenkomst die hem vanaf het seizoen 2023-2024 aan het eerste elftal verbond. Michael maakte de overstap van Walcheren 2 en begon in Westkapelle aan zijn eerste klus als hoofdtrainer. Voor Noormannen was dit het eerste seizoen in de vierde klasse, na vijf jaar in de derde klasse te hebben gespeeld. Dit als gevolg van de versterkte degradatieregeling, die ook in Michaels eerste seizoen van kracht was.
Na een stroef begin in de competitie rechtte Michael met zijn mannen de rug en eindigde het team uiteindelijk op een verdienstelijke zesde plaats. Ook in het daaropvolgende seizoen werd deze eindnotering behaald en mistte Noormannen op een haar na de derde periode. De resultaten van dit seizoen zijn bekend.
Michael hebben we leren kennen als een rustige trainer, die oog heeft voor meer dan alleen het eerste elftal binnen de vereniging. Zo bekijkt hij graag wedstrijden van de overige seniorenteams, denkt met hen mee en—niet onbelangrijk—is hij niet vies van de gezelligheid in de kantine. Niet alleen Michael heeft de weg naar De Prelaat gevonden: na zijn komst hebben ook zijn dochter (bij de dames) en zijn zoon (bij het derde elftal) hun draai gevonden in Westkapelle.
Na drie trouwe dienstjaren is in goed overleg tussen Michael en de vereniging besloten dat beide partijen toe zijn aan een nieuwe uitdaging. Michael heeft deze gevonden bij DWO (Driewegen/Ovezande).
Namens de eerste selectie willen we Michael enorm bedanken voor zijn enthousiasme, aanwezigheid, gezelligheid en inzet. Ook wensen we hem veel succes bij zijn nieuwe club. We hopen hem in de toekomst nog vaak langs de lijn en in de kantine tegen te komen.
 
Jesse
Het laatste woord in dit stuk is voor Jesse. Hij staat bekend als een echte clubman: op het moment dat er iets moet gebeuren, staat hij zijn mannetje. Dit geldt zowel binnen als buiten het veld. In sportief opzicht heeft hij maar liefst 14 (!) seizoenen in het eerste elftal gespeeld.
Zijn eerste kennismaking met het vlaggenschip was in het seizoen 2011-2012. Omdat hij destijds vooral de bank warm hield, volgde zijn echte debuut een seizoen later, onder Mick Vujovic. Over de dieptepunten van zijn voetbalcarrière kunnen we kort zijn: de degradaties in de seizoenen 2014-2015 en 2022-2023 naar de vierde klasse. Daartegenover staat de schitterende promotie naar de derde klasse in het seizoen 2017-2018.
Helaas moet Jesse, maar zeker ook het eerste elftal, hem aanstaande zaterdag missen vanwege een enkelblessure. Het gif, de strijdlust en de positiviteit die Jesse gedurende zijn hele loopbaan heeft gebracht, had Noormannen goed kunnen gebruiken. Laat Jesse een voorbeeld zijn voor de rest van de ploeg. Als 1e selectie willen we ook Jesse enorm bedanken. Buitenom zijn eerdergenoemde kwaliteiten binnen het veld, gaan we hem ook missen als één van de (oudere) aanjagers binnen de selectie.
 
Laten we er met z’n allen voor zorgen dat we Michael en Jesse een mooi afscheid geven. De ploeg kan alle steun goed gebruiken aanstaande zaterdag en we hopen dan ook dat velen de weg naar de Prelaat weten te vinden.